TIRANË, 21 korrik /ATSH/ Kryeministri Edi Rama ka uruar mirëmëngjes këtë të shtunë me një artikull të medias italiane që përshkruan vlerat e atraksioneve turistike në vendin tonë. Përmes statusit të tij në rrjetet sociale, kryeministri Rama uron një fundjavë të qetë për gjithë shqiptarët.
“Me këtë artikull të medias italiane që përshkruan bukur dhe me mjeshtëri vlerat e jashtëzakonshme të atraksioneve të shumta turistike të vendit tonë, ju uroj një fundjavë të qetë”, thotë kryeministri Edi Rama.
Artikulli është botuar në gazetën prestigjioze italiane “Corriere della Sera”dhe ndalet në një sërë atraksionesh turistike në vendin tonë, si në qytetin e gurtë, trashëgimi e UNESCKO-s, Beratin por edhe në kalatë dhe muzetë e shumë të vendit. Autori përshkruan kanionet e Osumit dhe pas tyre kalon në Gjirokastër.
Burime natyrore termike. Qendrat urbane pasuri e Unesco-s, që dëshmojnë për bashkëjetesën e lashtë paqësore midis kulturave dhe feve të ndryshme.
Kjo është Shqipëria jugore, drejtimi i ri i udhëtimit rrugor, nga Tirana në Berat, Skrapar, Përmet, Gjirokastër, qytete ku ndizen iniciativa kulturore me hotele elegante të thjeshta; aktivitete të zhvilluara kryesisht nëpërmjet punës së Cesvi, OJQ që me Giorgio Ponti, udhëheqës i projektit formon profesionistët e turizmit për vitin 2010 dhe rrit iniciativat e mbledhura në Pro Loco me mbështetjen e Agjencisë Italiane për Bashkëpunim dhe Zhvillim.
Në vendet e Trashëgimisë Botërore Unesco
Rreth 130 km rrugë e lehtë lidh kryeqytetin me Beratin, e ndarë nga lumi Osum dhe në vitin 2008 i shpallur një vend i trashëgimisë botërore. Thelbi historik është në brigjet e lumit, në lagjet e Magdalem dhe Gorica, ku xhamitë dhe kishat ortodokse mesjetare alternohen në shëtitije të kënaqshme që zbulojnë qytetin.
“Tavolinat në natyrë të hotelit Muzaka (Gorica) janë përkrah spektaklit të shtëpive tradicionale osmane në kodër dominuar nga Kalaja (Kala), shprehet Ponti, duke kujtuar se “Muzaka është pjesë e konsorciumit të ri Pro-Berat: ne punojmë së bashku në marketing, përgatitjen e stafit, promovimin e territorit”.
Një ecje e shkurtër në këmbë për 200 metra të ndërtesës së vjetër, kala e shekullit të trembëdhjetë, me ndërtesa fetare dhe Muzeun Onufri – për të vizituar ikonostaset e mrekullueshme, fasada arkitektonike e ikonave fetare prej druri të gdhendura me dorë – në mes të shtëpive të vjetra, dyqane artizanale, restorante me tarraca të fshehura si ajo panoramike e restorantit Klea, pranë hyrjes kryesore.
Në anën e kundërt shtiza me flamurin kombëtar, si kudo, sepse feja e shqiptarëve është shqiptaria (Pashko Vasa, shkrimtar shqiptar i ‘800).
Kështjella dhe banjat termike
Nga maja e Kalasë, ndiqni Osumin poshtë drejt Skraparit, ku Cesvi ka hapur një zyrë turistike në pallatin qendror të Kulturës. Këtu lumi zhytet në kodrat e bukura dhe të pyllëzuara, të cilat në pranverë duhet të kalohen me rafting në kanione, ose duke eksploruar me rreth gjashtëdhjetë kilometra trekking të shënjuar. Për kanionin (me udhëzues) ju shkoni më poshtë në jug, në lumin Langaricë, për të vizituar edhe burimet natyrore termike të Bënjës. «Ky është qarku i Përmetit: qyteti i luleve dhe festivali multikulturor i qershorit», thotë Ponti, «me zyrën tonë qëndrore dhe shtatë nga dhjetë bashkëpunëtorë: djem shqiptarë, me një italishte të shkëlqyer, tregojnë se si shtigjet e pabarabarta të rrethinës janë trekking të shkëlqyeshme për të shkuar në shtëpitë e gurëve në Frasher, Patran dhe Leusa », me kishën ortodokse të Shën Marisë,me pikturat murale bizantine: një mrekulli.
30 km nga Greqia
Reliefet që ndajnë Përmetin nga Gjirokastra janë 40 minuta në veri dhe pastaj në jugperëndim, duke kaluar nëpër grykën skenografike të Këlcyrës, detet vertikale të pishave dhe burimet e shumta të ujit, derisa të shihni nga larg kështjellën “që mbron” qytetin, gjithashtu një Trashëgimi Botërore e UNESCO-s (2005), më pak se tridhjetë kilometra nga kufiri me Greqinë.
Muzetë, dyqanet, restorantet e kohëve të vjetra
Pjesa më e vjetër e kështjellës daton në shekullin e 13-të, ndërsa kulla e orës daton në fillim të viteve 1800. Pjesët e brendshme kanë një hijeshi të rëndë: korridoret me tavane që janë harqe guri dhe hapësira e burgut e rezervuar për Muzeun Kombëtar të Armatimeve Shqiptare. Përtej mureve të qytetit, luginës së gjerë të lumit Drin dhe pamjen panoramike të Bazarit: një lagje otomane që ngjitet në kodër. “Dhe ‘një rrjet i rrugëve me kalldrëm ku shfaqen artizanët që punojnë drurin dhe lirin”, tregon Refik Aliko, që punon me CESVI në qytet “, me seminare, në të cilën ne ndjekim rritjen e Zahire Shqiptare, që prodhon Raki – një lloj pije që bëhet nga rrushi dhe specialitete të tjera gastronomike të kësaj pjese të jugut ».
Është e lehtë pastaj të arrihet në qoshe të qeta si Kodra, restorant që nga tarraca “shikon” luginën, për një drekë klasike me mish qengji dhe viçi, perime, djathra dhe Byrek, me barishte lokale: që vihen në mes të tavolinës, për tu ndarë./k.s/ /j.p/
