Si të fitosh kundër alkoolizmit?

ROMË, 27 dhjetor /ATSH/ – Në trajtimin e varësisë nga alkooli, psikoterapia në të gjitha format e saj përbën një mjet mbështetës të vlefshëm dhe një mjet adekuat të eksplorimit për ta çuar pacientin të ndërgjegjësohet për problemin, shkruhet në faqen benessere.it.

Shpesh në trajtimin e alkoolizmit përdoren disa metoda të ndryshme të ndërhyrjes, pikërisht për shkak të ndryshimeve të rëndësishme që janë të pranishme në secilin subjekt individual.

Qasja terapeutike është e ndryshme nga ajo e adoptuar për çrregullime të tjera psikologjike që rrjedhin kryesisht nga ndërveprimi midis subjektit dhe mjedisit, sepse për alkoolizmin ekziston një element i tretë, pra alkooli, i cili vepron duke modifikuar ndërveprimin midis dy të tjerë.

Në trajtimin individual, vështirësitë më të mëdha lindin kur pacienti vazhdon të pijë gjatë periudhës së trajtimit dhe abuzimi me alkoolin bëhet mjeti për të shmangur trajtimin e temave të pakëndshme dhe justifikimin për të kapërcyer seancat.

Është mjaft e vështirë për një alkoolist që të respektojë rregullisht takimet për terapi, të marrë pjesë rregullisht në seanca dhe të respektojë rregullin e abstinencës nga pirja.

Këto janë arsyet pse është thelbësore që terapisti të jetë në gjendje të krijojë një marrëdhënie të hapur dhe fleksibile me subjektin, në mënyrë që të jetë në gjendje të përfshijë, krahas psikoterapisë, edhe ndërhyrje aktive të tilla si këshilla, ndalime dhe kontrolle të sjelljes dhe, ndoshta, të përdorë koha e nevojës, deri te kërkesa për shtrim në spital dhe trajtim mjekësor.

Kur subjekti është në gjendje të alkoolizmit ekstrem dhe të rëndë është e pamundur të vendoset një trajtim individual, pikërisht për shkak të mungesës së bashkëpunimit të pacientit. Në këtë situatë të veçantë është e preferueshme të fillohet me një terapi ekskluzivisht mbështetëse të bazuar në dëgjim dhe që synon ridimensionimin e shfaqjeve emocionale dhe interpretimet e shtrembëruara të realitetit nga subjekti.

Qasja individuale e terapisë ndryshon në varësi të llojeve të ndryshme të pacientit dhe motivimeve të ndryshme që çojnë në zgjedhjen e kësaj qasje terapeutike.

Metoda aplikohet në 4 faza:

a) mbrojtëse, sepse pacienti ende nuk ndihet i pranuar nga grupi dhe nuk ekspozohet shumë,

b) egoiste, kur subjekti ia referon secilën temë diskutimit rreth vetvetes,

c) të orientuar drejt grupit, sepse subjekti është i interesuar dhe merr pjesë aktive duke bërë një ndryshim midis problemeve të tij dhe atyre të të tjerëve,

d) orientimi i jashtëm, kur pacienti është në gjendje të zbatojë sjelljet e fituara në grup nga jashtë dhe mund, në sajë të këtyre modeleve të sjelljes së mësuar, të krijojë marrëdhënie të reja ndërpersonale. /os/

 

 

Në bazë të nenit 4 të ligjit ”Për funksionimin e Agjencisë Telegrafike Shqiptare”, ndalohet kopjimi, riprodhimi dhe publikimi i informacionit pa cituar burimin e tij.