TIRANË, 1 nëntor /ATSH/ – COVID-19 ka arritur një status pandemik dhe shoqërohet me një sëmundshmëri dhe vdekshmëri të lartë. Frika e përjashtimit nga shoqëria dhe vetë sëmundja, ashtu si edhe një qasje e kufizuar në kujdes mund të çojnë në përkeqësimin e sëmundjeve mendore, sipas Hindawi, një prej botuesve më të mëdhenj online në botë të studimeve shkencore.
”Ne raportojmë një rast nga SHBA që përshkruajnë një burrë, me një përpjekje vetëvrasjeje, që më pas u zbulua se kishte infeksion COVID-19.
Sëmundjet virale dihet se shoqërohen me sëmundshmëri dhe vdekshmëri të konsiderueshme fizike, por gjithashtu kanë ndikim të rëndësishëm në shëndetin mendor.
Koronavirusi dhe seropozitiviteti i gripit më parë është treguar i lidhur me gjetjet psikiatrike duke përfshirë vetëvrasjen. Sidoqoftë, ndikimi i infeksionit COVID-19 në tendencën e vetëvrasjes nuk është raportuar. Ndërkohë, ne raportojmë një rast të një pacienti me vetëvrasje në një pacient të infektuar me COVID-19.
Një 38-vjeçar amerikan me histori të kaluar mjekësore domethënëse me hipertension, diabet, mbipeshë dhe fryrje të diskut të shpinës dhe me një histori të kaluar psikiatrike për ankthin dhe depresionin u paraqit në departamentin e urgjencës së spitalit tonë (ED) pas një përpjekjeje vetëvrasjeje. Ai gëlltiti 10-15 tableta baclofen 10 mg secila para mbërritjes.
Pacienti kishte takuar një psikiatër dy muaj më parë, por i mohoi simptomat depresive në atë kohë. Ai raportoi tre shtrime paraprake psikiatrike për përkeqësimin e simptomave të humorit. Për t’u theksuar, pacienti raportoi dy anëtarë të familjes që kishin përfunduar në vetëvrasje si dhe historinë e depresionit të familjes amtare dhe atërore.
Ky rast përshkruan një pacient me ankth dhe depresion të njohur, i cili u pranua në spital për një përpjekje vetëvrasjeje dhe u diagnostikua me infeksion COVID-19 gjatë të njëjtit shtrim në spital. Pacienti nuk kishte histori paraprake të përpjekjes për vetëvrasje para këtij takimi. Për sa i përket njohurive tona, ky është ndër raportet e para të ideimit vetëvrasës në një pacient me infeksion COVID-19 nga SHBA.
Koronaviruset janë viruse të ARN-së të bllokuara negativisht, me kapacitetin e mutacionit të shpejtë dhe rikombinimit. Në përgjithësi, dy mekanizma të propozuar patofiziologjik shpjegojnë marrëdhënien dydrejtimëshe midis sëmundjes virale dhe sëmundjes psikiatrike.
Së pari, virusi mund të jetë direkt toksik për trurin.
Së dyti, përgjigja imune e gjeneruar në përgjigje të sëmundjes virale mund të ndikojë gjithashtu në çrregullimet e humorit përmes efekteve indirekte neurologjike.
Studimet e fundit kineze kanë shprehur shqetësime në lidhje me grupet e shpërthimeve të COVID-19 midis atyre me sëmundje mendore. Kina gjithashtu ka gjetur norma të rritura të emocioneve negative të tilla si ankthi dhe depresioni dhe emocione pozitive të ulura gjatë epidemisë së vendit. Izolimi social, stresi mbi pandeminë dhe emocionet negative i bëjnë individët më të ndjeshëm ndaj infeksionit COVID-19.
Me pandeminë e vazhdueshme COVID-19, ofruesit e kujdesit shëndetësor duhet të njohin marrëdhëniet midis sëmundjes mendore dhe sëmundjes virale për të trajtuar më mirë pacientët. Megjithëse ky rast nuk mund të mbështesë shkakësinë, ai thekson efektet dydrejtimëshe që ndajnë sëmundjet fizike dhe mendore. Sigurisht, ky pacient kishte stres para përpjekjes së tij për vetëvrasje; megjithatë, infeksioni bashkëjetues COVID-19 mund të ketë përkeqësuar efektet e këtyre faktorëve stresues në shëndetin e tij mendor dhe anasjelltas. Profesionistët e kujdesit shëndetësor dhe shoqëria duhet të marrin parasysh këto shoqata me pandeminë aktuale dhe degëzimet e saj./ a.jor.
